Pokazywanie postów oznaczonych etykietą nabieranie oczek początkowych. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą nabieranie oczek początkowych. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 23 kwietnia 2015

Metoda Contiguous - cz. 5

Tworzenie podkroju pach





Po przerobieniu określonej liczby rzędów w tułowiu i rękawach przystępujemy do oddzielenia oczek rękawów od tułowia, łączenia przodów z tyłem oraz kształtowania podkroju pach. Początek tych działań powinien mieć miejsce na prawej stronie robótki.

Ilość nabieranych oczek na łączenie tułowia jest równa liczbie oczek całego podkroju (część B III etapu rozliczeń z 2. cz. instruktażu) plus dwa dodatkowe oczka. Te nadprogramowe oczka będą w rzędzie powrotnym przerabiane razem ze skrajnymi oczkami tułowia jako jedno oczko. Dzięki temu unikniemy dziur, które potem trudno załatać i wzmocnimy łączenie.



Łączenie tułowia krok po kroku:



1. Przerabiamy oczka lewego przodu do markera oddzielającego przód od rękawa, zdejmujemy marker, przekładamy oczka rękawa na inną żyłkę (lub kawałek innej włóczki).


2. Odwracamy robótkę na drugą stronę.


3. Metodą Knitted Cast On dobieramy oczka na podkrój pachy:

- wkładamy prawy drut w oczko leżące na lewym drucie, nabieramy nitkę i przeciągamy ją przez oczko,



- uzyskane w ten sposób nowe oczko przekręcamy i nakładamy na lewy drut,



- znów nabieramy nitkę i przeciągamy ją tworząc kolejne oczko,


- tą metodą nabieramy (ciasno!) resztę oczek (w sumie 16 + 2 oczka),
 umiejscawiając marker w połowie


 4. Po nabraniu wszystkich oczek podkroju pach przerabiamy oczka tyłu.


5. Po przerobieniu oczek tyłu dochodzimy do drugiego podkroju pach, w którym powtarzamy opisane powyżej działania, a następnie przerabiamy oczka prawego przodu, dochodząc do końca rzędu.

6. Odwracamy robótkę i przerabiamy oczka prawego przodu, zatrzymując się przed ostatnim oczkiem przodu (dziesiąte oczko przed markerem).


7. Przerabiamy dwa oczka lewe razem tak, by (patrząc na prawej stronie) ostatnie oczko tułowia leżało na pierwszym oczku podkroju.

- wsuwamy prawy drut w dwa oczka, leżące na lewym drucie, nabieramy włóczkę i przeciągamy ją przez te dwa oczka.



8. Przerabiamy kolejne oczka jako oczka lewe;
zatrzymujemy się po ósmym oczku za markerem.


9. Przerabiamy dwa oczka lewe razem tak, by (patrząc na prawej stronie) pierwsze oczko tułowia leżało na ostatnim oczku podkroju.

- przekładamy dwa oczka na prawy drut, jednocześnie je przekręcając,




- przekładamy z powrotem dwa oczka na lewy drut bez przekręcania,


- wbijamy się w oba oczka prawym drutem od tyłu,


- nawijamy włóczkę i przeciągamy ją przez te dwa oczka.


10. Przerabiamy dalej oczka aż do drugiego podkroju, w którym powtarzamy powyższe działania, a następnie przerabiamy oczka lewego przodu do końca rzędu. 


Kształtowanie podkroju pach za pomocą rzędów skróconych


Sweter na zapinanie


Od kolejnego rzędu (na prawej stronie roboty) rozpoczynamy kształtowanie podkroju pach za pomocą rzędów skróconych. O technice wykonania rzędów skróconych z zawijaniem oczek obszerniej pisałam TUTAJ, dlatego teraz pokażę tylko jak to skracanie przebiega.

W tym miejscu należy znów zerknąć do notatek z części B z III etapu obliczeń, zawartego w 2. cz. instruktażu. Dla przykładu użyję moich obliczeń.



Ilość oczek całego podkroju = 16
Ilość oczek podstawy pachy = 8 (4 przód i 4 tył)
Wysokość podkroju = 10 rzędów
Ilość zawijanych oczek = 4





Rzędy będą skracane po jednym oczku, najpierw na lewym przodzie, potem naprzemiennie na prawym i lewym tyle, na końcu na prawym przodzie. Ostatni rząd (powrotny) zamyka kształtowanie podkroju pachy.





Lewy przód:

1 rząd: zawijam ósme oczko przed markerem M1, odwracam robótkę
2 rz.: wracam na początek,
3 rz.: przerabiam 8.o. przed M1 razem z zawinięciem i zawijam siódme oczko (następne po zawiniętym oczku) przed markerem M1,
4 rz.: wracam na początek,
5 rz.: przerabiam 7.o. przed M1 razem z zawinięciem i zawijam szóste oczko przed markerem M1,
6 rz.: wracam na początek,
7 rz.: przerabiam 6.o. przed M1 razem z zawinięciem i zawijam piąte oczko przed markerem M1,
8 rz.: wracam na początek,
9 rz.: przerabiam 5.o. przed M1 razem z zawinięciem i bez zawijania dziergam dalej, przechodząc do oczek tyłu.


Tył:

1 rz.: zawijam ósme oczko przed markerem M2, odwracam,
2 rz.: zawijam ósme oczko przed markerem M1,
3 rz.: przerabiam 8.o. przed M2 razem z zawinięciem i zawijam siódme oczko przed markerem M2,
4 rz.: przerabiam 8.o. przed M1 razem z zawinięciem i zawijam siódme oczko przed markerem M1,
5 rz.: przerabiam 7.o. przed M2 razem z zawinięciem i zawijam szóste oczko przed markerem M2,
6 rz.: przerabiam 7.o. przed M1 razem z zawinięciem i zawijam szóste oczko przed markerem M1,
7 rz.: przerabiam 6.o. przed M2 razem z zawinięciem i zawijam piąte oczko przed markerem M2,
8 rz.: przerabiam 6.o. przed M1 razem z zawinięciem i zawijam piąte oczko przed markerem M1,
9 rz.: przerabiam 5.o. przed M2 razem z zawinięciem i bez zawijania dziergam dalej, przechodząc do oczek prawego przodu.

Prawy przód:

1 rz.: przerabiam oczka do końca rzędu, odwracam,
2 rz.: zawijam ósme oczko przed markerem M2,
3 rz.: wracam na początek,
4 rz.: przerabiam 8.o. przed M2 razem z zawinięciem i zawijam siódme oczko przed markerem M2,
5 rz.: wracam na początek,
6 rz.: przerabiam 7.o. przed M2 razem z zawinięciem i zawijam szóste oczko przed markerem M2,
7 rz.: wracam na początek,
8 rz.: przerabiam 6.o. przed M2 razem z zawinięciem i zawijam piąte oczko przed markerem M2,
9 rz.: wracam na początek.

Rząd powrotny:
  
10 rz.: przerabiam 5.o. przed M2 razem z zawinięciem, dziergam dalej, przerabiam 5.o. przed M1 razem z zawinięciem, po czym dziergam do końca rzędu.


Sweter przerabiany na okrągło


Nie rozpiszę tego zagadnienia dokładnie, ponieważ nie testowałam tego wariantu (głównie robię swetry na zapinanie), ale wyobrażam sobie, że niezależnie od tego, gdzie znajduje się początek okrążenia (przód, tył), skracanie rzędów przeprowadza się tak jak w tylnej części swetra na zapinanie, poruszając się naprzemiennie pomiędzy markerami najpierw w jednej części tułowia, a następnie w drugiej.




Od kolejnego rzędu przerabiamy dalszą część swetra w dół tułowia według własnego pomysłu.




W kolejnej, ostatniej części opisu metody contiguous pokażę jak uformować rękawy na odcinku podkroju pach.

Poniżej wstawiam linki do pozostałych części opisu:


Metoda Contiguous - cz. 1 (opis metody i potrzebne narzędzia).
Metoda Contiguous - cz. 2 (część teoretyczna - obliczenia).
Metoda Contiguous - cz. 3 (nabieranie oczek początkowych z plisy).
Metoda Contiguous - cz. 4 (dodawanie oczek w skosach ramion i rękawach).
Metoda Contiguous - cz. 6 (rękaw w miejscu przylegającym do podkroju pachy).

czwartek, 7 listopada 2013

Judy's Magic Cast On

Tę świetną metodę wymyśliła Judy Becker, amerykańska dziewiarka i jej opis można znaleźć na wielu obcojęzycznych stronach. Mimo to jednak postanowiłam zgłębić ten temat po polsku i zachęcić Was do korzystania z tej metody. A można ją wykorzystać np. do dziergania kapci od środka podeszwy albo skarpetek od palców.

Potrzebne będą druty z giętką żyłką (60 - 80 cm).


ETAP I - nabieranie oczek

1. Przeplatamy włóczkę wokół druta nr 1



2. Chwytamy włóczkę lewą ręką:
koniec owijamy wokół palca wskazującego,
a włóczkę roboczą wokół kciuka.


3. Końcem włóczki oplatamy drut nr 2 od dołu do środka.




4. Włóczką roboczą oplatamy drut nr 1 od środka do górnego brzegu.





5. Powtarzamy punkty 3 i 4 aż do osiągnięcia zamierzonej,
jednakowej na obu drutach liczby oczek.



6. Ostatnie oczko znajduje się na drucie nr 2,
włóczkę końcową zaplatamy z włóczką roboczą.




ETAP II - przerabianie nabranych oczek (pierwsze okrążenie)

7. Przekładamy druty do lewej ręki,
wysuwamy z oczek drut nr 1 (zostawiamy w nich żyłkę),
koniec włóczki przytrzymujemy palcem środkowym.



8. Drutem nr 1 przerabiamy o oczka leżące na drucie nr 2, wkłuwając się w nie od przodu.





9. Wysuwamy drut nr 1 z oczek. Drut nr 2 wsuwamy w oczka.



10. Odwracamy robótkę i przerabiamy drutem nr 1 oczka leżące na drucie nr 2
(patrz: punkt 8).







czwartek, 3 stycznia 2013

Nabieranie oczek z łańcuszka (Provisional Cast On).

... to jedna z metod nabierania oczek początkowych. Przydaje się np. w niewidocznym łączeniu brzegów szala w komin albo przy dorabianiu kaptura w swetrze dzierganym od góry, bądź też przy tworzeniu skarpet metodą skróconych rzędów.  Chodzi o to, że  przy nabieraniu oczek z łańcuszka, oczka te w każdym momencie są gotowe do dalszej pracy. 
Potrzebne jest szydełko i kawałek włóczki o podobnej grubości lecz innego koloru niż ta, z której będzie powstawać  docelowa dzianina. 


1. Robimy łańcuszek o dość luźnych oczkach w ilości odpowiadającej oczkom początkowym przerabianej robótki.


2. Odwracamy go tak, by było widać wystające pętelki z drugiej strony.


3. wbijamy drut w każdą z wystających pętelek, nawijając jednocześnie nową włóczkę.



4. Odwracamy robótkę i dalej przerabiamy dowolnym ściegiem na zaplanowaną wysokość.


5. Prujemy łańcuszek uzyskując w ten sposób oczka z drugiej strony robótki. Teraz wystarczy już tylko je nabrać na drugi drut i dalej postępować według własnych zamierzeń.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...